Poutanique τεχνη, εσυ τα φταις ολα!

Να είναι τέχνη; Επάγγελμα ή μήπως ματαιοδοξία;

Ο μουσικός του πεζοδρόμου!!

Ξαφνικά την καλοκαιρινή ηρεμία στο μικρό μας Μεσολόγγι σκέπασε μια γλυκιά μελωδία που έρχονταν από το βάθος του πεζοδρόμου. Όσο πλησίαζε.....

Να πως γινεται το Μεσολογγι προορισμος!

αι θα αξιοποιηθεί. Ακούγονται διάφορες ιδέες και έχουν συσταθεί αρκετές ομάδες πολιτών που προτείνουν υλοποιήσιμες και μη ιδέες προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος και έμμεσα να επωφεληθούμε όλοι.....

Ποσα κτηρια ρημαζουν στο Μεσολογγι;

Ένα από τα θέματα του δημοτικού συμβούλιου στις 27/ 11 είναι η «Εκμίσθωση χώρου για κάλυψη στεγαστικών αναγκών του Δήμου». Οι πρώτες σκέψεις που μου έρχονται στο μυαλό είναι πως μετά από τόσα χρόνια και πώς μετά από τόσο κονδύλια έχουμε φτάσει ....

Μαρινα Μεσολογγιου εργο πνοης η ανακοπης;

Μετά τις δηλώσεις του νέου πρόεδρου του λιμενικού ταμείου Μεσολογγίου για την ουσιαστική λειτουργία της μαρίνας στο Μεσολόγγι, μπήκα στη διαδικασία να βρω την σύμβαση για να δω περί τίνος πρόκειται μιας και το έργο δείχνει να μην προχωράει. Παρά το γεγονός ότι ο Πάνος Παπαδόπουλος είχε λόγο και στο παλαιό συμβούλιο του

Facebook, φωτογραφιες με σουφρωμενα χειλη...

Κάλος ή κακός αγαπητοί φίλοι διανύουμε μια εποχή που θέλει τους περισσότερους άμεσα εξαρτημένους από τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωση τύπου face book. Έρχεται λοιπόν το Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας

30 Ιουλ 2015

Η σιωπή του «Ναι»

Η σιωπή του «Ναι»  
Η Αριστερά είναι εδώ, έστω αιμάσσουσα, αναμετριέται με τις αδυναμίες της, γυρεύει να χαράξει νέα ρότα, βιώνει το τραύμα της κατάρρευσης του φαντασιακού
Κοιτώ την αιμάσσουσα Αριστερά. Τα λάθη των τελευταίων μηνών. Τη στρατηγική που δεν αναπροσαρμόστηκε εγκαίρως και οδήγησε στα γνωστά αποτελέσματα. Τη ρητορική που διαψεύστηκε μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου, αλλά επαναλήφθηκε πέντε μήνες μετά, για να ξαναδιαψευστεί μετά το δημοψήφισμα. Το ίδιο το δημοψήφισμα, πολλαπλώς προβληματικό, όπλο αυτεπίστροφο. Τις προσωπικές στρατηγικές που παροξύνουν τη γεύση της ήττας. Το αυτομαστίγωμα, την προοπτική της διάσπασης.
Η Αριστερά είναι εδώ, έστω αιμάσσουσα, με όλες τις παιδικές της ασθένειες. Αναμετριέται με τις αδυναμίες της, γυρεύει να χαράξει νέα ρότα, βιώνει το τραύμα της κατάρρευσης του φαντασιακού. Ο αιθεροβάμων σχεδιασμός σκόνταψε στην ωμή πραγματικότητα των ευρωπαϊκών συσχετισμών.
Κατάφερε εντούτοις να φανερώσει τη χαλασμένη πυξίδα της Ε.Ε. Η ίδια Αριστερά που απέτυχε να στρέψει τον ευρωπαϊκό άξονα μακριά από την αδιέξοδη λιτότητα, κατάφερε από την άλλη να κάνει μέρος της Ευρώπης να συζητά με όρους Ενωσης και όχι σκέτης κυριαρχίας. Το άμυαλο παιδί πρόλαβε να φωνάξει πως ο βασιλιάς είναι γυμνός, πριν πάει τιμωρία στη γωνία να γράψει χίλιες φορές πως δεν θα το ξανακάνει.
Κοιτώ και απέναντι, τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, πανεπιστημιακούς, δημάρχους, δημοσιογράφους και δημοσιολογούντες που συνέστησαν το «ευρωπαϊκό μέτωπο». Πού είναι τώρα ο κριτικός δημόσιος λόγος τους; Εύλογη και καλοδεχούμενη η κριτική τους για τις κυβερνητικές αστοχίες, ακόμα και όταν καταλήγει λόγος μονότονος περί εκτροπής. Είναι όμως εκκωφαντική –αν και αιδήμων– η σιωπή των περισσότερων γύρω από το βαθύ, δομικό ρήγμα στο εσωτερικό της Ε.Ε.
Υπάρχει τελικά μόνο η μονοσήμαντη πρόταξη του συμπαγούς, αδιαφοροποίητου σχήματος «εμείς και η Ευρώπη»; Ωσάν να είναι μία η Ευρώπη, ωσάν να μην υπάρχουν διαφορές μεταξύ κρατών, μεταξύ πολιτικών δυνάμεων, ωσάν η ταξικότητα των συγκρούσεων να έχει εξοριστεί από την ήπειρό μας.
Ανύπαρκτη από μεριάς αυτών των δημόσιων προσώπων η ουσιαστική κριτική στο ευρωπαϊκό δημοκρατικό έλλειμμα. Καμία ανησυχία για την απόπειρα πλήρους επικράτησης του τραπεζοπιστωτικού επί του πολιτικού, επί του κοινωνικού, επί των δικαιωμάτων. Απουσιάζει εντελώς από τον λόγο αυτόν, λόγο γενικώς ευαίσθητο στα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, κάθε έννοια κοινωνικού δικαιώματος. Απουσιάζει το αίσθημα προσωπικής συντριβής λόγω της κοινωνικής καταστροφής.
Καταπίνεται αμάσητη η ευρωπαϊκή διολίσθηση στον θεσμικό κυνισμό, η ευθεία παρέμβαση Ευρωπαίων θεσμικών παραγόντων στο εδώ πολιτικό παίγνιο και εντέλει η οικοδόμηση ενός νέου σκηνικού, που αντιστρατεύεται το μεγαλύτερο μέρος του ίδιου του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Καταπίνεται επίσης αμάσητη η πρωτοφανής, συντεταγμένη μιντιακή υπεροπλία του ενός δημοψηφισματικού πόλου, που καταρράκωσε κάθε δεοντολογία.
Ο χώρος αυτός δεν μοιάζει να γέννησε σοβαρό προβληματισμό για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Δεν επέδειξε ίχνος αυτοκριτικής. Δεν στάθηκε να δει γιατί ο κόσμος δεν στήριξε το δικό τους «Ναι στην Ευρώπη». Δεν στάθηκε να προβληματιστεί μπροστά στη λογική όσων είπαν «Οχι». Δεν στάθηκε ούτε στους ενδοιασμούς πολλών που, διαφωνώντας πλήρως με το δημοψήφισμα, έμειναν άστεγοι, γιατί δεν μπορούσαν επ’ ουδενί να πουν «Ναι στα υφεσιακά μέτρα».
Ο χώρος αυτός, και κυρίως η πλειονότητα της κεντροαριστερής διανόησης, αποκόπηκε σταδιακά από την κοινωνική πραγματικότητα της τελευταίας 5ετίας. Ανάμεσά τους κάποιοι αναπτύσσουν σύνδρομα Μαρίας Αντουανέτας: για όσα δεν μπορούν να εξηγήσουν, φταίει το αγελαίο του λαού.
Αλλοι έφτασαν να αναφωνήσουν σε συγκέντρωση «Εμείς είμαστε οι καθαροί!», κάνοντας επικίνδυνα λογοπαίγνια με την καθαρότητα του νεοναζισμού. Αναζητούν στα γνωστά παλιά σχήματα, στη σύγκρουση της Δύσης με την καθ’ ημάς Ανατολή, τις αιτίες των δεινών μας.
Ετσι καταφέρνουν να μη μιλήσουν για την ανεπανόρθωτη ζημιά, που επέφερε η βίαιη λιτότητα στον κοινωνικό ιστό και στις πολιτικές λειτουργίες στη χώρα μας. Είναι εντυπωσιακή η απροθυμία τους να αποτιμήσουν τις συνέπειες της λιτότητας και των υφεσιακών μνημονίων στο κοινωνικό σώμα και στις βασικές λειτουργίες της πολιτικής κοινότητας.
Φοβάμαι πως είναι μια από τις ελάχιστες φορές που αυτός ο χώρος σκέψης φαίνεται κατώτερος ακόμα και από το πολιτικό προσωπικό, που θεωρητικά τον εκπροσωπεί, καθώς ακόμα και οι αντιπολιτευόμενοι κομματικοί σχηματισμοί την κρίσιμη ώρα δεν επέδειξαν τόση αμβλυωπία.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, χρειάζεται με θάρρος να αναστοχαστούμε όλοι. Ακριβώς γιατί οι πρόσφατες ανατροπές δεν επιτρέπουν βεβαιότητες.
Και όσοι αισθάνονται δικαιωμένοι, μόνο και μόνο επειδή το δημοψηφισματικό «Οχι» έγινε κυβερνητικό «Ναι», ας διαβάσουν τις σκέψεις του Χάμπερμας: «Φοβούμαι ότι η γερμανική κυβέρνηση, περιλαμβανομένης της σοσιαλδημοκρατικής της πτέρυγας, έπαιξε μέσα σε μια νύχτα στα χαρτιά και έχασε όλο το πολιτικό κεφάλαιο που μια καλύτερη Γερμανία είχε συσσωρεύσει εδώ και μισό αιώνα».
Αν ήταν Ελληνας ο Χάμπερμας, ίσως κάποιος από τους προαναφερθέντες να τον κατακεραύνωνε ως λαϊκιστή δραχμολάγνο.
*γενικός γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Το μοναδικό «Θεάτρου όψεις» τελείωσε!




Αποτέλεσμα εικόνας για Θεάτρου Όψεις"Οι  Αιτωλικιώτες ειναι φοβεροι!!

Τελετή λήξης σήμερα για μια μοναδική διοργάνωση που αποδεικνύει πως η προσπάθεια και το μεράκι μπορούν να αποφέρουν τρομερά αποτελέσματα και να προσφέρουν στον πολισμό, που τόσο το έχει ανάγκη αυτές τις δύσκολες μέρες.

 Μια βραδιά γεμάτη γέλιο χάρισε στο κοινό η Θεατρική Ομάδα του Πολιτιστικού & Μορφωτικού ΣυλλόγουΑιτωλικού στην τελευταία παράσταση της 4ης Θεατρικής Συνάντησης Ερασιτεχνικών Ομάδων  "Θεάτρου Όψεις" με την εξαιρετική κωμωδία του Νηλ Σάιμον "Οι Ηλίθιοι" σε σκηνοθεσία Διονυσίας Ολιβώτου. Όλοι οι συντελεστές και οι ηθοποιοί εντυπωσίασαν και χειροκροτήθηκαν θερμά από το πολυπληθές κοινό καθώς έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό για να επιτευχθεί ένα μοναδικό αποτέλεσμα. Ένα μοναδικό αποτέλεσμα που αποδεικνύει ότι η θέληση και η συστηματική δουλειά αποφέρουν μόνο επιτυχίες. Επίσης συγχαρητήρια αξίζουν σε όλες τις θεατρικές ομάδες για την προσπάθεια και την συμμετοχή τους.
Αποτέλεσμα εικόνας για Γιάννης Καλατζόπουλος 


Στην εκδήλωση τιμήθηκε ένας σημαντικός άνθρωπος της Θεατρικής Τέχνης, ο ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας ΓιάννηςΚαλατζόπουλος ο όποιος ιδιαίτερα συγκινημένος μίλησε για την προσφορά στην κοινωνία τέτοιων διοργανώσεων και πόσο σημαντικό ρόλο παίζει το θέατρο στη ζωή μας.


Share

Facebook Digg Stumbleupon Favorites More